Blog

Het jaar van de waarheid

Sommigen noemen het een rotjaar. Een jaar om snel te vergeten. Ik noem 2020 vooral het jaar van de waarheid. Het was dit ongewone jaar dat ons heeft laten zien wie we zijn, dat ons deed beseffen wat we willen. Of net niet willen. Het was in dit vreemde jaar dat zaken die ik belangrijk had geacht dat niet bleken te zijn en waarin zaken die ik nooit had gezien ineens als essentieel aanvoelden. Het was een jaar waarin we allemaal gedwongen werden op onszelf terug te plooien, de stilte in te duiken en daar, waar elke ruis wegviel, te zien wie we echt waren. We moesten leren leven met onszelf en er het liefst goed bevriend mee raken als we dat daarvoor nog niet waren. De confrontatie met onze ik kon soms verrassend zijn. Misschien is het net dat wat het soms moeilijk gemaakt heeft. Want 2020 nam vele vergezichten weg, het maakte de toekomst waar we naar uitkeken wazig, het transformeerde zekerheden in onzekerheden en sneed de meeste vluchtwegen af. Vluchten kon niet meer. Niet van onszelf, niet van ons leven zoals dat was en niet van degenen die dat leven mee bepaalden. Er was alleen nog die ene vertrouwde plek, de stilte binnenin en de werkelijkheid die zich ongesluierd aan ons toonde, oogverblindend in haar rauwe naaktheid. 

2020 is bijna voorbij. De onzekerheid blijft. Hier zijn we. Tegenspartelen heeft geen zin. Gisteren is voorbij. Morgen is een vraagteken. Er is alleen nog nu. 

Ik begon het jaar met een lange en zware revalidatie. Meteen daarna kwam de lockdown. Enkele maanden later kwam de bevrijding en was de zomer in zicht. Ik  maakte een kwalijke val en lag de hele zomer in bed. Het duurde maanden voor ik weer kon stappen. Meteen daarna kwam de tweede lockdown. 

Ik snak naar even weg zijn, naar de grootse weidse natuur die in ons land niet te vinden is en waar ik deze zomer niet in kon verdwalen, naar de oorverdovende stilte van een landschap dat alleen landschap moet zijn. 

En toch vond ik 2020 in vele opzichten prachtig. Het was het jaar van de onthulling, het jaar waarin ik eindelijk wist wie ik was en dat ik mocht zijn wie ik ben. Daar kan ik alleen maar dankbaar om zijn.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.