Blog

De terugkeer

1 september is elk jaar weer even spannend. Dan voel ik iets dat op plankenkoorts lijkt. Opnieuw voor de klas staan voelt die dag als de première van een optreden. Er zijn de vele nieuwe gezichten, de eerste indruk die je geen tweede keer kunt maken en het gevoel dat alle jaren ervaring in twee zomermaanden als zeewater verdampt zijn. Stijf van de stress kom ik toe, ik ga naar mijn eerste les en vraag me na drie minuten af waar al die onrust voor nodig was.

Vandaag was geen 1 september. De jonge mensen die ik terug zag, waren me al een hele tijd bekend. Ook al was slechts een derde van hun gezicht zichtbaar, mijn hersenen voegden er de rest moeiteloos aan toe. Maar de stress was er wel. Want niets zou zijn zoals anders. En dus las ik het draaiboek met de richtlijnen, met de 3 miljoen voorschriften en de strakke dagindeling opnieuw en opnieuw, alsof dat het vlot moest zijn dat me in nood zou redden. 

Met een heel klein hartje, een mondmasker, desinfecterende gel en een les over het Franse chanson fietste ik naar school. Het voelde bevreemdend. In gedachten oefende ik de juiste volgorde van elke beweging die ik er zou maken, zei ik het draaiboek op zodat ik niets over het hoofd zag.

En toen kwam ik toe, enkele leerlingen zwaaiden. Ik zag het enthousiasme in hun ogen toen ik vertelde wat we zouden doen. We luisterden naar Jacques Dutronc, naar France Gall en Françoise Hardy, ik vertelde over Babacar, over de Obelisk van Parijs en het luipaard van Dutronc. Hun ogen glansden en er daalde een rust over me neer. Niet alles was anders. Het meeste was zoals het altijd was geweest. Voor me zaten nog altijd jonge mensen. Nu eens waren ze geboeid, een andere keer verveeld. Hun hoofd en het mijne zaten vol vragen, enkele illusies waren doorgeprikt, de toekomst was onzeker.

Maar we hadden de draad terug opgepakt. Samen. We waren nog altijd onszelf. En dat zou zo blijven.  

Nog geen reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.