Blog

De illusie

15 april 2014: Mijn lichaam heeft het opgegeven. Ik lig in bed. Alleen anderen konden geveld worden door een burn-out. Al mijn spieren doen pijn. Ik staar door het raam. Boven ons huis cirkelen helikopters. Een van hen zal Obama op Wevelgemse bodem neerzetten. Er is machteloosheid, er is de angst dat dit nooit meer goed komt. Ik ben boos, maak mezelf verwijten. Ik weet veel te laat dat doorzettingsvermogen verbloemde koppigheid is, dat menselijke energie zijn grenzen kent en dat opgeven soms niets te maken heeft met zwakte. De wereld raast verder, maar ik blijf liggen. Mijn lijf is verlamd. Ik heb geen controle meer over wie ik ben, over het herstel dat niet lijkt te komen, over het verglijden van de tijd.

15 april 2015: Een gids leidt ons door Auschwitz. Hij vertelt verhalen die ik nooit eerder heb gehoord. De gruwel die ik al kende kan nog gruwelijker zijn, zo dringt tot me door. Hoe mensen denken bepaalt hun daden. De stilte schreeuwt. Er zijn bergen haren, bergen schoenen, bergen koffers. Op deze plek zijn onzichtbare dromen aan diggelen geslagen. Treinsporen komen tot een eind. Miljoenen mensen stapten uit, verloren elke controle over wie ze mochten zijn, over hun toekomst.

15 april 2019: Dit uitzicht kende ik alleen van foto’s. Nu sta ik er zelf. Vanop het Empire State Building kijk ik uit over de stad. New York is gigantisch. Duizelingwekkend hoog. Razend druk. Het lawaai is overal, het zoekt zich een weg naar buiten, maar blijft hangen binnenin. Er is oneindig veel schoonheid. Duizenden mensen banen zich een weg door de stad, op zoek naar wat hun leven tot leven brengt. Elk weet waar hij naartoe gaat, wie hij wil worden. Elk heeft een plan. Controle is een motor die alles mogelijk maakt.

15 april 2020: Ons huis werd een kot. Daar blijven we zolang het moet. We zoeken naar een manier om met deze nieuwe situatie om te gaan, we zoeken naar schoonheid en zin, naar rust. We proberen onze angst te bedwingen. Niets is nog zeker. De mens is klein. Andere krachten leiden ons door de dagen. We zoeken niet meer naar controle. Die hebben we losgelaten. Zelfs in New York is de race tot stilstand gekomen. Controle is een illusie.

Nog geen reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.