Blog

De eeuwigheid tegen betaling

In Amerika (where else?)bestaat een vereniging die mensen tegen betaling het eeuwige leven belooft.
Een sekte? Nee, hoor. De organisatie beweert niet dat ze je belet te sterven. Ze zal je wel terug tot leven wekken, in een tijdperk dat niet zo ver van ons af ligt, waarin de mogelijkheden van de biotechnologie en de genetica geen grenzen meer zullen kennen.
Wie een plekje in het vriesvak wil reserveren voor zijn volledige pakket dode cellen betaalt 200 000 dollar. Wie het iets goedkoper wil, heeft daar alle kans toe, want voor een luttele 80 000 dollar wordt alleen je hoofd voor de eeuwigheid bewaard. Volgens Max More, ceo van de Alcor Life Extension Foundation, is een hoofd trouwens meer dan genoeg. De rest van het lijf wordt er bij het ontdooien wel opnieuw bij geknutseld. Iets met DNA en celdelingen. Een fluitje van een cent.
Naast de full package als optie 1 en het afgesneden hoofd als optie 2 is er trouwens een derde optie: Wie dat wil, kan er ook voor kiezen om niet in een fysiek lichaam terug te keren. Voor deze individuen bestaat de mogelijkheid hun brein te uploaden. Je eigen unieke zelf leeft dan voor eeuwig verder in een computer. Geen kopzorgen meer over wat je die avond nu weer zult gaan eten, geen kosten meer voor kledij of schoenen, geen gezoen meer en geknuffel, geen zoektocht meer naar uitvluchten wanneer je partner voor de derde keer die dag seks wil.
Wie heeft trouwens een lichaam nodig?
In een interview naar het waarom van dit experiment, vertelt More: ‘Doodgaan is saai. Je kunt niets meer doen als je dood bent. 100 jaar is veel te kort. Ik heb nog niet eens de tijd gehad om een kind te krijgen.’

Naar het schijnt hebben al 1100 puissant rijke en hoogst intelligente mensen hun plekje in het vriesvak gereserveerd. Binnen honderd of tweehonderd jaar zullen ze met zijn allen ontwaken. Wie koos voor optie twee doet dat met een splinternieuw lijf onder hun verrimpelde tronie. Dan zullen ze eens met hun ogen knipperen, een plekje zoeken op de top van een berg tussen twintig miljard soortgenoten en staren naar de zee die hun huis al een tijd geleden overspoeld heeft. Ze zullen dicht tegen elkaar gaan zitten, op zoek naar iets dat moeilijk te omschrijven valt en denken aan alle mensen die zo belangrijk voor hen waren. Ze zullen zich afvragen wat ze met de rest van de eeuwigheid zullen doen, waarom ze zichzelf überhaupt zo intelligent hebben gevonden, hoe ze zoveel over het hoofd konden zien. Enkelen van hen storten zich na een tijd gewoon in zee, op zoek naar wat ze ooit ontvluchtten.

Ik denk dat ik maar pas voor de diepvries. Een van de dingen die het leven zo waardevol maken is net de zekerheid dat er op een dag een eind aan komt. Carpe diem. Geniet ervan zo lang het kan. Zelf hoop ik dat er nog heel veel dagen volgen. Ik wil nog zoveel doen, nog zoveel ontdekken. Maar net het bewustzijn van de eindigheid maakt dat mensen van schoonheid genieten. Voor je het weet, is namelijk alles voorbij.
Dood zijn is niet saai. Het eeuwige leven zou dat misschien wel kunnen zijn.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest
Nog geen reacties

Geef een reactie