Blog

De bio-prinses

Deze week hadden de media het uitgebreid over de septemberblues. Rond deze tijd van het jaar zouden we het allemaal een beetje moeilijk hebben. De dagen worden korter, de zomer dooft langzaam uit, de routine houdt ons weer stevig in het gareel.
Hierover werd ook vanmorgen gesproken op de radio toen ik naar de biosupermarkt reed. Hoe we met zijn allen een kleine beetje down zijn in september, hoe de dagen donkerder kleuren en minder fris.
En toen kwam ik in de supermarkt aan, deed mijn rondje, stond mijn beurt af te wachten aan de kassa en werd plots verblind door iets dat ik vanuit mijn ooghoeken waarnam. Een dame in een Barbie-roze prinsessenjurk kwam de winkel binnengeschreden. Plechtig, trots, het hoofd omhoog. Ze moest een jaar of zestig zijn. Op haar hoofd stond een kroontje met kristallen, in haar haar zaten roze strikjes en van haar schouder tot haar heup liep een lint, zoals pasverkozen miss’en die dragen. Ze had blush op de wangen. Heel veel blush. Fuschiakleurige bollen. In haar verblindende kielzog volgde haar man met de winkelkar. Donkerbruine broek, beige jas. Geen bijpassende prins dus.
“Deze vrouw komt hier elke dag”, fluisterde de kassierster. Elke dag een andere outfit. Maar altijd als prinses en met dat lint waar “miss” op staat.
Voor me en naast me stond een tiental klanten. Allemaal hadden ze een brede glimlach op het gezicht. Een moeder en dochter konden een schaterlach maar net onderdrukken.
En ik vroeg me af hoe de man van de prinses zich voelde, of hij het leuk vond om elke dag achter deze verschijning aan te sjokken terwijl hij de wijzende vingers en het onderdrukte gegniffel onderging. Zou hij beseffen dat ze met zijn tweetjes de septemberblues even helemaal hadden gecounterd? Ik hoop het voor hem. Want dankzij hun bezoek aan de winkel was september niet meer grijs of bruin. Hij was felroze.
Ik laadde mijn boodschappen in de koffer en terwijl ik de parking afreed, betrapte ik mezelf op een glimlach die maar niet van mijn gelaat wilde wijken.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest

1 reactie aan “De bio-prinses”

  1. Rob 10 september 2017 at 16:02 #

    Mooi stuk! (Denk dat ik haar weleens heb gezien, toen ik nog een vriendinnetje in A’dam had.)

    PS. Hier geen sprake van de blues: hardlopen onder herfstkleuren maakt mij euforisch.

Geef een reactie