Overzicht - Columns

De eeuwigheid tegen betaling

In Amerika (where else?)bestaat een vereniging die mensen tegen betaling het eeuwige leven belooft. Een sekte? Nee, hoor. De organisatie beweert niet dat ze je belet te sterven. Ze zal je wel terug tot leven wekken, in een tijdperk dat niet zo ver van ons af ligt, waarin de mogelijkheden van de biotechnologie en de […]

Woorden als hamers

Ik leerde haar kennen op mijn zesde. We gingen naar dezelfde school. Sommige jaren zat ze in mijn klas, andere jaren niet. Het meisje, dat ik hier Krista zal noemen, was een kind dat net iets minder troeven meegekregen had dan een doorsneekind. Vooral in de klas bleek dat problematisch, want elke dag moest Krista […]

De bio-prinses

Deze week hadden de media het uitgebreid over de septemberblues. Rond deze tijd van het jaar zouden we het allemaal een beetje moeilijk hebben. De dagen worden korter, de zomer dooft langzaam uit, de routine houdt ons weer stevig in het gareel. Hierover werd ook vanmorgen gesproken op de radio toen ik naar de biosupermarkt […]

De voorbijgangers

Mensen observeren. Eindeloos boeiend vind ik dat. Op een terrasje zitten en je ogen laten dwalen over de mannen en vrouwen aan de tafeltjes rondom, daarna over de mensen die op straat voorbijstappen, gehaast of verveeld, met een ernstige frons of met twinkelende ogen, en daar van alles bij bedenken. Het is plezierig, maar het […]

De onafwendbare honger

Wie mij echt boos wil krijgen, moet me een halve dag lang voedsel ontzeggen. Er valt geen land meer met me te bezeilen. Op doordeweekse dagen kan ik de dip nog vermijden. Dan plan ik zelf wanneer ik eet en hou ik een portie noten achter de hand voor een hongeraanval tussendoor. Want, hoeveel ik […]

Het geweten op de vlucht

Vele jaren geleden is mijn grootvader in vrede gestorven. Ik herinner me hem als een minzaam man, eeuwig gehuld in de scherp geurende rook van zijn onmisbare pijp. De rust die hij uitstraalde kende geen rimpel, geen opstoot van onrust of venijn. Hij leefde in harmonie met de wereld en met de mensen om hem […]

Brief aan de bijna-president

Geachte meneer de bijna-president, Er moet me iets van het hart. Misschien hebt u het op dit moment wel druk, tussen het grijpen van twee poesjes door, tussen de ene haatdragende tweet en de andere, en tijdens het beantwoorden van al die telefoontjes van dictators die u feliciteren en die zo graag met u samen […]

In de naam van de stilte

‘Ik word gek als het stil is,’ zegt ze. ‘Wanneer iemand de radio in huis uit zet, loop ik gewoon tegen de muren.’ In de zomer gaat ze naar drukke vakantieoorden, naar hotels waar honderden gasten zich rond een zwembad verdringen en gillende kinderstemmen je trommelvlies haast doen scheuren, waar je ’s morgens om zes […]

Het paleis van de armoede

Dat het allemaal de schuld is van de vrouwen. Dat verklaarde Fernand Huts toen hij het gebrek aan jonge ondernemers in België aanklaagde in een interview. Vroeger was alles zoveel beter. Toen lieten de intrinsiek brave echtgenotes van entrepreneurs hun wederhelft alle ruimte om zijn ding te doen. Ze streken zijn overhemden, wachtten hem ’s […]

Ik zie hem zo voor me

Ik zie hem zo voor me, die wereld waarin mensen elkaar onbevangen in de ogen kunnen kijken, zonder oordeel, op zoek naar de ziel die achter het gezicht schuilt. Die wereld waarin we de ander echt willen kennen, waarin we hem begrijpen en van hem houden om wie hij is. Ik zie haar zo voor […]